O ludziach I...
O ludziach I problemie “dlaczego?”
Wybrałem taki tytuł a nie inny, ponieważ chciałbym scharakteryzować pewien typ zachowań, albo może bardziej go przybliżyć lub opisać, bo scharakteryzować się go nie da...przynajmniej z perspektywy autora. Różnica między jednym, drugim I trzecim poleca na tym, że charakterystyka opisuje zjawisko [przykładowo] I potrafi wykazać jego przyczyny, jak I pewne konsekwencje. Można niekiedy powiedzieć, że jest to całkiem dokładne przedstawienie danej sytuacji/zjawiska. Dokładne na miarę naszych możliwości. Przybliżyć natomiast można się do kogoś lub czegoś, choć szczegółowe znaczenie tego słowa w stosunku do ludzi raczej się wymyka. Powodem tego może być brak dostępu do informacji o przyczynach. W niektórych przypadkach możemy wiedzieć, że jakieś konkretne przyczyny są, choć nie potrafimy ich wskazać. Wciąż jednak pozostaje niezgłębiona istota całej sprawy. Czasami wręcz mimo usilnych starań nie mamy z czego wyłuskać informacji, potrzebnych do dalszych konkluzji, czy zrozumienia wogóle. Podobnie sprawa wygląda z opisem, choć w tym przypadku możemy sami wydedukować przyczyny lub konsekwencje. Na potrzeby tekstu będę korzystał z dwóch pojęć - charakterystyki I opisu.
Głównym powodem dla którego powziąłem myśl o napisaniu tego tekstu, było pewne doświadczenie, choć kiedy skłaniam się ku retrospekcji to okazuje się, że nie było to jedno doświadczenie. Ale do rzeczy: czymś co mnie uderzyło [I w pewnym sensie nadal uderza], to reakcja na pytanie “dlaczego?”. Pytanie samo w sobie wydaje się wręcz niekrzywdzące, bo wydawać by się mogło jakim cudem ktoś może odebrać jako atak tak banalne pytanie ? Okazuje się, że jednak może, a w niektórych wypadkach nawet zostalibyśmy posądzeni o zbytnią dociekliwość [o obrazie nie wspomnę!] Abstrakcja. To co dziwi, że w pewnych sytuacjach [zwłaszcza] w/w pytanie jest odbierane jako atak na istotę człowieczeństa, wręcz swojego własnego jestestwa. Paradoks niebywały, bo przecież w większości sytuacji ludzie zadają to pytanie dla wiedzy, dla informacji, dlatego żeby się czegoś od kogoś dowiedzieć a nie atakować. Czasem to pytanie może prowokować do myślenia lub dyskusji, ale do ataku nie używa się pytania o przyczynę/cel. Bardzo prosty fakt. Natomiast to jakie konsekwencje może przynieść to pytanie, to już zupełnie inna sprawa, ponieważ niekiedy jedno pytanie dlaczego, pociąga za sobą łańcuch pytań niewygodnych z takiego, czy innego względu. Niemniej, samo pytanie “dlaczego” nie ma żadnego namaszczenia negatywnego I zwykła odpowiedź “nie chcę się tym dzielić” załatwiłaby sprawę.
Byćmoże wydaje się to realne dla ludzi, którzy żyją w świecie “prostych werbalnych komunikatów”, ale z drugiej strony, to chyba nie ten świat :) Jaki piękny byłby świat, w którym ludzie mówiliby sobie o co im konkretnie chodzi, nie oczekiwaliby od innych “być duchem świętym”, lub tym podobnych rzeczy ! Wzbilibyśmy się na wyżyny własnego bytowania, ale to chyba prędko nie nastąpi.
